Angielskie „Smacznego”.

Okazuje się, że osoby znające język angielski nie zawsze są pewne jak życzyć po angielsku „smacznego”, co więcej większość uczniów twierdzi, że nigdy nie poznało tego słowa na zajęciach języka angielskiego. Dlaczego?

Ma to związek z angielską kulturą. Otóż w krajach anglojęzycznych nie ma zwyczaju życzenia:”smacznego” przy posiłku. 

Czasami kelner w restauracji powie „Enjoy” lub „Bon appétit” co oznacza właśnie „smacznego”, jednak zdarza się to sporadycznie. Mają na to wpływ również względy geograficzne, ponieważ kultura w różnych częściach danego kraju odrobinę się różni. Nie wszędzie usłyszycie „Enjoy” lub francuskie „Bon appétit”.

Nie zdziwcie się więc, jeśli w Anglii, USA lub innym kraju anglojęzycznym nikt Wam nie będzie życzył smacznego posiłku. Sami też nie musicie tego robić. Ten rodzaj uprzejmości na co dzień nie funkcjonuje w kulturze anglosaskiej.

KF

Czytaj więcej

What date is it?

Jak poprawnie podawać datę po angielsku?

Zacznijmy od tego, że po angielsku rok podajemy inaczej niż po polsku. Będzie to kolejny przykład tego, że język angielski jest, pod pewnymi względami, prostszy od języka polskiego. Lata podajemy w następujący sposób:

1947 – nineteen forty-seven

1889 – eighteen eighty-nine

Jak widzicie, lata czytamy dwójkami, np. 1998 przeczytamy jako dziewiętnaście dziewięćdziesiąt osiem (nineteen ninety-eight).

Od każdej reguły są jednak wyjątki. Oto one:

1. Lata rozpoczynające nowe stulecie:

1900 – nineteen hundred (dziewiętnaście setek)
1600 – sixteen hundred (szesnaście setek)
1400 – fourteen hundred (czternaście setek)

2. A także:

2000 – two thousand
2007 – two thousand (and) seven

Jeśli chodzi o dokładne daty to w języku angielskim istnieje kilka wariantów zapisywania:

5 April, 1997 – the fifth of April nineteen ninety-seven
5th April, 1997 – the fifth of April nineteen ninety-seven
April 5, 1997 – April the fifth, nineteen ninety-sevenApril 5th,1997 – April the fifth, nineteen ninety seven
20 May, 2015 – the twentieth of May two thousand fifteen

Zapisując datę, możemy zacząć od dnia lub miesiąca. Możemy użyć liczebników porządkowych, ale wcale nie musimy. Takiej dowolności nie ma, niestety, w odczytywaniu dat. Nie dajcie się więc złapać w pułapkę.


KF

Czytaj więcej

Angielskie zaimki i przymiotniki dzierżawcze

Kiedy używamy zaimków dzierżawczych (Possessive Pronouns), a kiedy przymiotników dzierżawczych (Possessive Adjectives)? W dzisiejszym krótkim poście odpowiem na to pytanie. 

Na początek przypomnijmy sobie angielskie zaimki dzierżawcze i przymiotniki dzierżawcze.

Zaimki dzierżawcze:

mine – mój/moja/moje

yours – twój/twoja/twoje/wasz/wasza/wasze

his - jego

hers - jej

thiers - ich

ours – nasz/nasza/nasze

Przymiotniki dzierżawcze:

my – mój/moja/moje

your – twój/twoja/twoje/wasz/wasza/wasze

his – jego

her – jej

their – ich

our – nasz/nasza/nasze

A oto jedna prosta zasada, która jest kluczem do poprawnego użycia tych słówek w zdaniu: Zaimka dzierżawczego używamy zamiast rzeczownika, a przymiotnika dzierżawczego użyjemy razem z rzeczownikiem.

Przykłady:

This is your coffee and that is mine. – To jest twoja (przymiotnik dzierżawczy) kawa, a tamta jest moja (zaimek dzierżawczy).

Is that your car? It’s fantastic! No, it’s his. – Czy to twój samochód? Jest fantastyczny! Nie, to jego.

KF

Czytaj więcej

Compound nouns, czyli rzeczowniki złożone

Wśród różnorodnego słownictwa angielskiego znajdziecie rzeczowniki, które składają się z kilku części, a dokładnie z dwóch, czasami trzech części. Tematem dzisiejszego postu będą właśnie takie słówka, w angielskim nazywane compound nouns.

Jak tworzyć rzeczowniki złożone i jaka jest ich pisownia? Cechą zauważalną na pierwszy rzut oka jest to, że compound nouns stanowią połączenie co najmniej dwóch wyrazów, na skutek czego powstaje jeden wyraz będący rzeczownikiem. Jeśli chodzi o transkrypcję, to powstałe w ten sposób wyrazy piszemy razem, osobno lub z myślnikiem. Zasady pisowni są dość umowne.

Kolejna kwestia dotyczy tego jakich części mowy możemy użyć, aby stworzyć rzeczownik złożony. Kombinacji jest kilka.

a) Rzeczownik + Rzeczownik

- car keys – kluczyki do samochodu

- teacup – filiżanka do kawy

- taxi-driver – taksówkarz

- love story – historia miłosna

- bedroom – sypialnia

- morning coffee – poranna kawa

Uwaga: W pierwszej kolejności użyjemy rzeczownika opisującego. W przypadku love story rzeczownikiem, który jest opisywany jest story (historia [jaka?] miłosna). 

b) Przymiotnik + Rzeczownik

- redhead – rudzielec

- highway – autostrada

- blackboard – tablica

c) Czasownik z końcówką –ing (gerund) + Rzeczownik

- waiting room – poczekalnia

- driving licence – prawo jazdy

- frying pan – patelnia

Pierwsza część określa, do czego przedmiot służy (frying pan – patelnia do smażenia).

d) Rzeczownik + Czasownik z końcówką –ing (gerund)

- horse riding – jazda konna

- air conditioning – klimatyzacja

- scuba-diving –nurkowanie

e) Rzeczowniki złożone utworzone od phrasal verbs (czasawnik/rzeczownik + przyimek/partykuła

- income – przychód

- breakdown – załamanie

- offspring – potomek

- underwear – bielizna

Podane przykłady to tylko niewielka część. Compound nouns stanowią dużą grupę w języku angielskim. Najwięcej powstaje ich z polaczenia dwóch rzeczowników.

KF

Czytaj więcej

Potoczny angielski: gonna, gotta, wanna i inne

Kiedy uczymy się angielskiego, poznajemy zasady m. in. poprawnej wymowy i pisowni. Rzadko uczymy się skróconych form wyrazów, nie wspominając już o slangu, a prawda jest taka, że skracanie słów i wyrażenia slangowe są w potocznym języku angielskim na porządku dziennym. Dzisiejszy wpis będzie poświęcony skróconym formom popularnych angielskich wyrazów.

Na pewno słowa takie jak gonna, wanna czy gotta wyglądają, a już na pewno, brzmią znajomo. To tylko trzy przykłady skróconych form dobrze Wam znanych angielskich czasowników. To oczywiście wyrazy potoczne występujące częściej w formie ustnej niż pisemnej. Można je potraktować jako rodzaj slangu. Poniżej znajdziecie próbki skracania i redukcji słów podczas spontanicznej mowy (jest to zaledwie ich niewielka część):

gonna (going to) – zamierzać

wanna (want to) – chcieć

a lotta (a lot of) – dużo

kinda (kind of), sorta (sort of) – tak jakby

hafta (have to), gotta (got to) – musieć

gimme (give me) – daj mi

lemme (let me) – pozwól mi

Bardzo często skracane jest tez you:

didja (did you)

gotcha (got you)

wouldja (would you)

doncha (don’t you)

Podczas szybkiej mowy w języku angielskim niektóre końcówki wyrazów zostają zredukowane. Taka redukcja pojawia się, między innymi w wyrazach z końcówką –ing, np. tahkin (talking).

Osoby uczące się języka angielskiego jako języka obcego unikają skróconych potocznych form, bo najczęściej traktują taką wymowę jaką błędną. To prawda, te formy i ich wymowa nie są poprawne, dlatego występują tylko w potocznym języku. Można się z nimi spotkać w filmach, tekstach piosenek i ogólnie w kulturze masowej. Chociażby z tego powodu warto je znać, a jeśli jeszcze potrafimy ich swobodnie używać to tylko świadczy o naszej dobrej znajomości języka angielskiego, również tego potocznego.

KF

Czytaj więcej

Jak to jest z tym „r” w języku angielskim?

Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Kiedy wymawiamy „r” w języku angielskim? To jedno z pierwszych pytań jakie się nasuwają osobom zaczynającym przygodę z tym językiem. Zastanawiacie się pewnie, jakie to ma znaczenie. Dzisiaj rozwiążemy tą zagadkę.

Zacznijmy od tego, że wyróżniamy dwa typy wymowy angielskiej: rotyczną i nierotyczną. Jest to związane z występowaniem rotyzacji w języku angielskim.

Rotyzacja (rhoticity) jest to wymawianie „r” przez spółgłoskami.

W odmianach języka angielskiego, w których występuje rotyzacja „r” jest wymawiane zawsze, niezależnie od tego, w której części wyrazu występuje. Rotyczne „r” (rhotic „r”) jest słyszalne w angielskim w takich krajach jak Irlandia, USA, Kanada czy Szkocja.

Nierotyczne „r” (non-rhotic „r”) występuje w języku angielskim, np. w Anglii, Walii, Australii, Nowej Zelandii. Są to akcenty, w których „r” nie jest wymawiane, chyba że: 

1. Po r następuje samogłoska. 
2. Znajduje się ono na początku wyrazu.

LINKING R i INTRUSIVE R

Istotną kwestią jest to, że zasada 1) dotyczy nie tylko pojedynczych wyrazów, ale obowiązuje też przy ciągach wyrazów. Często, słuchając dłuższych wypowiedzi Anglików, możemy usłyszeć „r” na końcu wyrazów. Jest to tzw. linking „r”, które jest wymawiane, jeśli w zdaniu mamy wyraz kończący się na nierotyczne „r”, a po nim następuje wyraz zaczynający się samogłoską, np. Here I am. /hi:ərai’æm/. Linking „r” łączy wyrazy, dzięki czemu mowa jest bardziej płynna.

Podobną funkcję ma intrusive „r”. Pojawia się ono na końcach wyrazów zakończonych na /ə/, /ɪə/, /ɑː/, /ɔː/, po których następuje wyraz zaczynający się samogłoską, np. The idea[ɹ] of it. Jak widać, „r” nie występuje w żadnym z wyrazów w podanym zdaniu, ale mimo to jest słyszalne, ponieważ zostało nijako wtrącone między wyrazami.

Pamiętajcie, że linking „r” i intrusive „r” występują wyłącznie w nierotycznej odmianie języka angielskiego. 

Tutaj możecie posłuchać obu akcentów 

KF

Czytaj więcej

Kłopotliwe słówka: reason, cause i purpose

Zapraszam na pierwszy w tym roku wpis z cyklu kłopotliwe słówka. Dzisiaj skupię się na wyrażaniu powodu i celu po angielsku. Wyjaśnię Wam poprawne użycie wyrazów „reason”, „cause” i „purpose”.

CAUSE CZY RAESON

„Cause” i „reason” są często uważane za synonimy, dlatego uczniowie od razu zakładają, że rzeczowniki te można stosować zamienne, ponieważ kontekst zostanie taki sam (bywają przypadki tłumaczenia tych dwóch słów jako „powód”) . Otóż NIE, „cause” czy „reason” to nie synonimy lecz dwa wyrazy o różnych znaczeniach.

„Cause” to po polsku ‘przyczyna’, czyli ‘wydarzenie, czynność lub osoba powodująca określony efekt’, np.

The cause of the accident was excessive speed. – Przyczyną wypadku była nadmierna prędkość.

“Reason” powinno być rozumiane jako ‘akt myślenia, polegający na wyciąganiu wniosków i stosowany w celu uzasadnienia postępowania lub poparcia określonej opinii’. Mówiąc prościej, „reason” to powód danego zachowania wynikający z przemyśleń.

Give me the reason of your decision. – Podaj mi powód swojej decyzji.

PURPOSE CZY REASON

Rzeczownik „purpose” oznacza po polsku ‘cel, powód dla którego coś robimy’.

What is the purpose of this mission? – Jaki jest cel tej misji?

Uczniom trudno jest określić różnicę między „purpose” i „reason”. Mówiąc najprościej, słówko „reason” stosujemy, kiedy ‘chcemy uzasadnić nasze postępowanie, kiedy mówimy dlaczego zachowujemy się tak a nie inaczej’. Natomiast „purpose” to ‘cel naszego działania, rezultat, do którego dążymy’.

Wniosek: słowa uważane za synonimy nie zawsze nimi naprawdę są. Jak widać, pozory mylą.

KF

Czytaj więcej